SMW en huislijk geweld
SMW en Huiselijk geweld, Meldcode, SISA/Verwijsindex
De meldcode:
Onder professionals wordt vaak nog te lang geaarzeld om huiselijk geweld te melden. Dit heeft te maken met de privacy van cliënten. De vrees bestaat soms dat je als hulpverlener de vertrouwensrelatie met je cliënt schaadt of dat je tot de orde wordt geroepen wegens schending van het beroepsgeheim.
De Meldcode Huiselijk geweld en kindermishandeling geeft regels voor het handelen van beroepskrachten als zij te maken krijgen met (signalen van) kindermishandeling of huiselijk geweld. De code beschrijft de te zetten stappen en biedt daarmee duidelijkheid aan beroepskrachten wat van hen verwacht wordt als zij te maken krijgen met signalen van huiselijk geweld of van kindermishandeling. Daarmee kan de code worden gezien als een routebeschrijving voor alle beroepskrachten die met kindermishandeling of andere vormen van huiselijk geweld te maken hebben: docenten, werkers in de jeugdzorg, in het welzijnswerk, in de kinderopvang en in het peuterspeelzaalwerk, medisch hulpverleners, maatschappelijk werkenden, hulpverleners in de geestelijke gezondheidszorg, enzovoort.
De code is ontwikkeld vanuit de overtuiging dat de instellingen en beroepskrachten verantwoordelijkheid dragen als het gaat om kindermishandeling en huiselijk geweld. Want slachtoffers en plegers zijn afhankelijk van deze instellingen en beroepskrachten om hun situatie te verbeteren. Ten aanzien van kinderen en jongeren is deze verantwoordelijkheid o.a. neergelegd in het Internationaal Verdrag Inzake de Rechten van het Kind.
Vanuit genoemde verantwoordelijkheid zien de instellingen en beroepskrachten het als hun taak om hulp te bieden en daarmee ook geconstateerd geweld te doen stoppen en om iedere aanwijzing die mogelijk duidt op huiselijk geweld of kindermishandeling te onderzoeken.
De regels van de code beschrijven op welke wijze de beroepskrachten deze taak uit behoren te voeren. In die zin is de code vooral bedoeld om beroepskrachten die met (mogelijk) huiselijk geweld of een vermoeden van kindermishandeling te maken hebben, te ondersteunen door richting te geven aan hun handelen. Onder deze beroepskrachten vallen smw-ers. Zij komen gevallen van vermoeden van kindermishandeling tegen in hun contacten met ouders, kinderen en leerkrachten.
Voor meer informatie kijk naar:
http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/huiselijk-geweld/hulp-bieden/meldcode
De Rotterdamse meldcode:
Voor meer informatie kijk naar: www.huiselijkgeweld.rotterdam.nl
De verwijsindex:
De verwijsindex risicojongeren (VIR) is een digitaal systeem dat risicosignalen van hulpverleners over jongeren (tot 23 jaar) bij elkaar brengt. Door de meldingen in de verwijsindex weten hulpverleners sneller of een kind ook bekend is bij een collega, zodat zij kunnen overleggen over de beste aanpak. Dankzij de verwijsindex blijft iedere jongere in beeld en kunnen hulpverleners elkaar informeren en hun activiteiten op elkaar afstemmen.
Door aanpassing van de Wet Jeugdzorg worden gemeenten verplicht op de landelijke verwijsindex aan te sluiten in 2010. Als alle gemeenten zijn aangesloten, ontstaat er een landelijke dekking en maakt het niet meer uit als een jongere met hulpverleners uit verschillende regio’s te maken heeft of binnen Nederland verhuist.
Bron: www.samenwerkenvoordejeugd.nl.
SISA (stadsregionale instrument sluitend aanpak):
Is regionale verwijsindex van de stadregio Rotterdam voor meer info kijk naar: